Szukaj
Zamknij to pole wyszukiwania.

Blog

Historia kolarstwa w regionie Eindhoven – początek

Region Eindhoven ma bogatą historię kolarstwa. Jazda na rowerze była tu bardzo popularna od 1886 do początku XX wieku. Źródłem tego bloga są książki „Lustro rowerowe Kempen” autorstwa Pieta Gijsbersa – wiele kilogramów wyjątkowo obszernych informacji o regionalnej historii kolarstwa.

1886 – De Speed, pierwszy klub kolarski w Brabancji
Najstarsze perypetie kolarstwa w regionie Brainport sięgają samego Eindhoven. Stowarzyszenie kolarskie De Speed powstało tam w 1886 roku.

Założenie pierwszego brabanckiego klubu velocipède Prędkość odbędzie się w kawiarni-restauracji Diligence van Mr Sloot na Stationsplein w Eindhoven, gdzie później powstanie hotel Schimmelpenninck. Najbardziej znani jeźdźcy to głównie mieszkańcy Eindhoven, Michiel Aertnijs i H. van Stekelenborg, synowie odpowiednio lekarza pierwszego kontaktu i handlarza winem. Ale członkowie, tacy jak piwowar Zeelst W. Baselmans oraz waloński notariusz i syn burmistrza J. de Vries, również pochodzą z zamożnej burżuazji z regionu Eindhoven. W tamtym czasie był to jeszcze głównie sport elitarny, ponieważ zakup roweru kosztuje niewielkie pieniądze. W każdą pierwszą niedzielę miesiąca członkowie De Speed jeżdżą na przejażdżkę po okolicy. Na czele szosowy „kapitan” cały w strojach klubowych: kamizelka (rodzaj kurtki), spodenki, koszulka w czerwono-białe paski i kaszkiet. Hejnalista klubowy ostrzega mieszkańców odwiedzanych wiosek o zbliżającej się grupie rowerzystów.

Prędkość była siłą napędową ruchu rowerowego w regionie Eindhoven. Wiele innych klubów podążyło za nimi w Woensel, Stratum i Tongelre. Kiedy w tym samym roku założono Noord-Brabantsche Wielwielerskring z członkami zarządu J. Rijserem, J. Brüningiem i M. Aertnijsem, wszystkimi trzema członkami De Speed, pierwsze stowarzyszenie w Eindhoven zniknęło z pola widzenia. Nowo założony klub kolarski Kring przystępuje do ANWB, które stymuluje budowę ścieżek rowerowych, a także zajmuje się (amatorskim) kolarstwem. Koło Rowerzystów Meierijsche założona na pięć lat. MWK zabiega o świetlice w różnych gminach i organizuje wyjazdy klubowe, m.in. do Budel, gdzie po drodze odwiedzono wszystkie świetlice. Tam lokalne harmonie dodają uroczystości. Spotkania często kończą się przemówieniem i koncertem.

1895 - Rowerzyści ze stowarzyszenia Eindhoven Meierijsche Cycling Circle dla cafe'-restaurant-bilard Diligence

1895 – Rowerzyści ze stowarzyszenia Meierijsche Wielwielerskring z Eindhoven świętują zdobycie pierwszej nagrody w konkursie w Tilburgu przed kawiarnią-restauracją-billardem Diligence w Eindhoven

Od 1898 roku w okolicach Eindhoven powstały również liczne stowarzyszenia, takie jak: 

  • Dla Orange i Holandii (1898) w Heeze
  • Budilio (1898) w Budelu 
  • Velocitas (1899) w Hilvarenbeek 
  • Klub kolarski Woenselse (1900) w Woensel
  • Krogulec (1900) w warstwie
  • Postęp w Tongelre
  • Łańcuchy spacerowe w Veldhoven
  • Gołąb pocztowy w Waalre
  • Valk (1901) w Valkenswaard,
  • De Zwaluw (1902) w Zeelst/Meerveldhoven
  • Snelvaardowie (1902) w Westerhoven
  • Kempische Wielerclub (1903) w Borkel en Schaft
  • Postęp (1904) w Oerle
  • Bracia sportowi (1905) w Hoogeloon
  • Jaskółka (1906) w Bergeyk
  • Jaap Eden, wkrótce przemianowany na Bladella (1906) w Bladel 
  • Książę Hendrik (1906) w Hapert
  • Latająca nadzieja (1907) w Veldhoven

Zawody przyciągają tłumy, w 1901 r. na mecie zawodów Woensela jest taki tłum, że miejscowy konstabl nie jest w stanie zapanować nad napływem rozentuzjazmowanych widzów. Powoduje to awarię na mecie, w której ginie zawodnik Helmond, Piet van Parderen. Ten incydent spowodował, że rząd prowincji Brabancja Północna zakazał wyścigów kolarskich na drogach wojewódzkich. Nowelizacja ustawy o motocyklach i rowerach z 1905 r. Zakazała wyścigów drogowych między miastami, więc nacisk przesunął się jeszcze bardziej na wycieczki, wyścigi gymkhana i welodromy. Do 1930 roku zawody mogły odbywać się tylko na drogach publicznych za zezwoleniem rządu.

Trzy drewniane ścieżki rowerowe w Eindhoven

Po 1910 roku welodrom stawał się coraz bardziej popularny. Powstają nowe stowarzyszenia, które budują pierwsze piaskownice. W Woensel (1911) pochodzi De Potlepel ze stowarzyszenia Traplust. Piaskowe korty powstaną także w Gestel (1912, De Jeugdige Sportbroeders) oraz w Tongelre (Trappen met Lust). Ten van Gestel nazywa się De Grelouw, nazwany na cześć właścicieli De Greef i Louwers. W Strijp De Vrolijke Trappers miał nawet wyjmowany drewniany tor w 1909 roku, który został zniszczony przez pożar w Boże Narodzenie 1912 roku. Na otwarciu nowego drewnianego toru w 1913 roku obecnych jest 2500 widzów.

1930 - drewniany tor De Zwaluw w Gestel

1930 – drewniany tor De Zwaluw w Gestel

Kluby kolarskie Het Zuiden i Wilhelmina robią postępy z kolarzami takimi jak Willem Berkvens, Graad Vlemmix, Frans Waterreus, Toon Duffhuis, Frans van Rooij, Frans van den Broek i Jac Gramser. W szczególności kolarstwo torowe zajmuje ważne miejsce. Po torze De Potlepel w Woensel (1911) i torach piaskowych w Tongelre i Gestel (De Grelouw) w 1912 roku, w De IJzeren Man w 1921 roku zbudowano drewniany tor. Tuż przed II wojną światową na ziemi Eindhoven istniały nawet trzy drewniane welodromy: w Gestel De Zwaluw, w Woensel 't Hert i De Jordaens. Po wojnie, kiedy zniknęły te prace, takie jak drewno opałowe w piecach, Het Zuiden i Wilhelmina przez kilka lat obsługiwali tor żużlowy w parku sportowym PSV. Tam Wim Dielissen, Hans Dekkers, Jan Plantaz, Martien Cuijten i Toon van Elderen rywalizują o najwyższe wyróżnienie z kolarzami z zachodu kraju.

Wyścigi kolarskie na rowerze treningowym w Café de Tramhalte

Przed I wojną światową popularne były zawody na rowerze stacjonarnym. Frans Bijnen, karczmarz cafe de Tramhalte w Veldhoven, w kwietniu 1910 roku kupuje w Haendlu rower treningowy, który służy do zawodów w tamtejszej kawiarni. Konfiguracja zawodów jest prosta, każdy może zaryzykować i popisać się przez trzy minuty z zamiarem pokonania jak największego dystansu. F. Roothans z Veldhoven dochodzi do 2500 metrów. Do wygrania atrakcyjne nagrody, takie jak nowy rower i zegarki, a także rejestracja uczestników z całej Brabancji. C. van der Heijden z Reusel pokonuje 2700 metrów w 3 minuty, rekordzistą z 1911 roku jest P. Sleegers z Someren, który pokonał 3600 metrów w 3 minuty.

Zawody Gymkhany

W zawodach gymkhana uczestnicy musieli wykonywać różne ćwiczenia zwinności na rowerze. Na przykład przeskakiwanie na rowerze przez wysokie przeszkody, przejeżdżanie przez wąskie przejścia i wykonywanie ostrych zakrętów z dużą prędkością. Regularne dźgnięcia były również zabawą w użądlenia obrączkowe i dziobanie ptaków. W czerwcu 1908 r. De Vliegende Hoop z Veldhoven zdobył I nagrodę w dźganiu pierścieniem podczas zawodów w Bladel. W czerwcu 1910 roku De Vliegende Hoop ponownie zdobył I nagrodę w wyszywanie pierścieniem podczas zawodów klubu kolarskiego De Zwaluw w Bergeijk, w których wzięły udział 33 kluby

PODĄŻAĆ

lokalizacja TOUR DE wydarzenie retro

NRE TEREN EINDHOVEN

EINDHOVEN, Gazownia

Rowerzysta
Zero sześć
Dom Dziedzictwa Eindhoven